Over mij

Dit is mijn geheim: Alleen met het hart kun je goed zien, het wezenlijke is voor de ogen onzichtbaar – Antoine de Saint-Exupéry

Mijn naam is Simone van der Nat, ik ben moeder van drie zonen. De oudste zoon heeft vanaf jonge leeftijd veel speciale zorg en begeleiding gevraagd. Sinds enkele jaren woont hij in een prachtige woon- en werkvoorziening bij ons in de buurt. Door de intensieve zorg voor hem heb ik mijn werk als orthopedagoog geruime tijd op een laag pitje gezet. Inmiddels ben ik weer als zodanig werkzaam, maar op een andere manier dan voorheen. Waar ik me eerder vooral op kinderen richtte heb ik mijn focus verlegd naar ouders. Ik ben terug bij de vraag die me als achttienjarige al intrigeerde: wat gebeurt er in de opvoeding tussen ouders en kinderen?

Steeds meer ben ik gaan zien wat ik vermoedelijk als achttienjarige al onbewust wist: hoe gemakkelijk waarden, angsten en overtuigingen van ouders die van kinderen worden. Hoe gemakkelijk een deel van de eigenheid van een kind verloren gaat doordat de manier van denken en leven van de ouders die van hen wordt. Hoe gemakkelijk van de sprankelendheid en onbevangenheid van kinderen afgesnoept wordt omdat er nu eenmaal regels en verwachtingen zijn. Natuurlijk is begeleiding en zekere sturing nodig – vanuit liefde. Ik pleit voor bewustzijn bij ouders, waarbij zij blijven bewaken wat van hen is – waardoor kinderen zoveel mogelijk zichzelf kunnen zijn.

Enige tijd geleden merkte een dierbare vriendin van mij op, hoe bijzonder het is dat ik met de jongens zo’n liefdevolle band heb. Knuffels zijn er dagelijks bij – en meestal op hun initiatief. Is er bij ons nooit gedoe? Natuurlijk wel. Ook ik word soms geraakt door wat de jongens (niet) doen of zeggen. Ook ik heb mijn onzekerheden gekend – en nog steeds. Vertrouwen en liefde zijn kernwoorden in mijn houding naar de kinderen. In lastige situaties ben ik geneigd achter het gedrag te kijken èn me af te vragen wat de spiegel voor mij is, waarin ik word aangeraakt.

In de afgelopen jaren heb ik veel gedaan op het gebied van persoonlijke ont-wikkeling, startend met een opleiding NLP & communicatie. Daar is in de loop van de jaren veel bijgekomen, zoals: Voice Dialogue, The Work van Byron Katie, verdieping in non-dualiteit en als hoogtepunt de opleiding tot Kindertolk®, naar de methodiek PresentChild® (voorheen Het Fluisterkind®). Daarin ben ik gaan ervaren dat kinderen mooie spiegels zijn, mee-resoneren op wat er in ons als ouder leeft. Prachtig is dat bij kinderen positieve veranderingen merkbaar zijn wanneer ouders in beweging komen.

Mijn oudste, bijzondere zoon Marcus is vooral mijn spiegelkind. Ooit zei een kinderpsychiater: ‘Marcus is de spiegel van zijn omgeving’. Hoe waar die uitspraak is heb ik toen niet kunnen vermoeden. Marcus brengt me naar meZelf en zelfs Youp van ‘t Hek heeft dat begrepen. In zijn Oudejaarsconference 2014 werd ik geraakt door zijn laatste regels:

“… bij de deur van het station staat een jongetje
een jongetje – ja hoe moet je dat nou netjes zeggen –
dat niet helemaal goed is
ik noem dat soort jongetjes vaak de Waarheid …”

Dankbaar ben ik met mijn Waarheid. Marcus nodigt als geen ander uit in Waarheid te leven – en laat dat nou zijn wat ik ten diepste wil en een ieder toewens..

Niet de bijzondere kinderen zijn het probleem, maar het feit dat wij hen in de spiegel van onze beperkte opvatting van de wereld vervormd waarnemen – Henning Köhler